رفتن به بالا

رسانه ای برای مردم دماوند

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • شنبه ۲۸ مهر ۱۳۹۷
  • السبت ۹ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Saturday 20 October
    تهران Mostly Cloudy
    ٢٠(°C)
    وزش باد ٧(mph)
    فشار ٢۶.١٨(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    رطوبت ٢۶.١٨(in)
اوقات شرعی

«آه» نام شهر گردشگری آبعلی در دوره قاجار و نخستین ساختمان بتنی ایران در آبعلی است و این شهر تفرجگاه خوبی برای پایتخت نشینان به حساب می‌آید.

به گزارش گروه فرهنگی – اجتماعی دماوندم آرزوست، آبْعَلی شهری در استان تهران است که در بخش رودهن از توابع شهرستان دماوند قرار دارد.

شهر آبعلی در ۲۵ اسفند ۱۳۸۳ با تصویب مجلس از ادغام روستای آبعلی با روستای مبارک‌آباد و نقاط جمعیتی سرپولک و قایم‌محله (قاپوزمحله) از توابع همین بخش تأسیس شد.

این شهر دارای چند شهرک و روستا است که شهرک‌های آن عبارت‌اند از: شهرک مدرس، شهرک هزار دشت و شهرک برق و روستای این شهر عبارت‌اند از: روستای احمدیه، روستای قائم محله، روستای مبارک آباد است.

تین منطقه که کمتر از ۱۰ سال است که به شهر تبدیل شده در شمالشرق بخش رودهن و در امتداد جاده هراز واقع شده و تنها یک کیلومتر با مرکز بخش فاصله دارد.

شهر آبعلی که مناطق مبارک آباد و پیست اسکی آبعلی را شامل می‌شود، دارای آب و هوای سرد در زمستان و خنک در تابستان است و در مجموع  چهار هزار نفر جمعیت دارد.

این شهر از دیر باز محل رفت آمد ورزشکاران زیادی به جهت وجود قدیمی‌ترین پیست اسکی ایران که هفتاد سال قدمت دارد شهرت داشت. همچینین آبعلی نیز علاوه بر پیست اسکی به رستوران‌ها و کبابی‌های نامی و معروف شهرت داشته و دارد.

شهر آبعلی دارای مردمانی مؤمن و ولایی است که در تمامی رخدادهای انقلاب اسلامی حضور فعال داشتند و دارند و در زمان جنگ تحمیلی ۱۸ شهید تقدیم نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران نمودند.

از آثار تاریخی آبعلی می‌توان به اولین ساختمان بتنی ایران به نام هتل آبعلی نام برد که از قدمت طولانی برخوردار است و در حال حاضر به اردوگاه فرهنگی دانش آموزی تبدیل شده است.

پیست اسکی بین المللی آبعلی با هفتاد سال قدمت به عنوان اولین پیست اسکی ایران سالهاست که در فصل زمستان مکانی برای گردهمایی ورزشکاران و ورزش‌دوستان است و هر ساله مورد استقبال بی نظیر اهالی ورزش قرار می‌گیرد.

به گفته اهالی این شهر در زمان قاجاریه «آه» نامیده می‌شد و بعد از اینکه چشمه آب‌معدنی در آن کشف شد، نام چشمه علی و سپس آبعلی نام گرفت.

این شهر دارای قدمت زیادی است تا حدی که سنگ‌قبر ۱۲۰۰ ساله در آن پیدا شده است؛ با فاصله ۱۰۴۰ متر از امامزاده شاه چنار و با فاصله ۱۲۸۰ متر از زیارتگاه گلبوی روستای قائم محله، غاری وجود دارد که به نام غار سنگ دروازه مشهور است.

کف غار انباشته از سنگ‌هایی بوده که بر اثر گذشت زمان روی هم انباشته شده است؛ شاید پس از تخلیه سنگ‌ها مسیر غار مشخص شده و راه به جایی ببرد؛ ورود افراد متفرقه به آن محل ممنوع است.

هتلی که مربوط به زمان رضاه شاه است، اما متأسفانه به آن رسیدگی‌های لازم نشده؛ هتل آبعلی؛ عمارتی زیبا و منحصر به فرد است، افسوس که مسؤولان به آن تمرکزی ندارند.

آثار تاریخی گوناگون نظیر کاروانسرای شاه عباسی متعلق به دوره صفویه، تشکیل طبیعی غارهایی همچون «سنگ دروازه» و «سیاه چال» و وجود امامزاده‌های متبرک می‌تواند آبعلی را به یک قطب گردشگری ورزشی، زیارتی، سیاحتی و تاریخی مبدل سازد اما مورد بی مهری قرار گرفتن این آثار در برخی موارد به تخریب تدریجی این سرمایه‌ها انجامیده است.

شهر آبعلی همچنین تفرجگاه خوبی برای پایتخت نشینان است تا روزهای پایانی هفته رو در این شهر زیبا و سرسبز سپری کنند.

abali_ski_resort_inside_5 attach_54d0fef3434e9 dsc-0121 img-0271 attach_54d0fef3434e9 abali_ski_resort_inside_4 abali_ski_resort_inside_2 abali_ski_resort_inside

منابع:

– ویکی پدیا

– بخشداری رودهن

– دماوند به روایت اهالی مؤلف زهرا نادری

– آثار تاریخی دماوند مؤلف ناصر پازوکی

انتهای پیام/

اخبار مرتبط

نظرات

آخرین مطالب

نمایش مطالب پربازدید